Rosslyn Chapel, Newhailes House en Craigmillar Castle

Beste vrienden,

Rosslyn Chapel is een vijftiende eeuws kapelletje gelegen in het dorp Roslin. Sir William Sinclair was van Schotse adel met Noorse roots en begon de bouw in 1446. Het was de bedoeling dat het een kerk zou worden in kruisvorm. Helaas overleed William lang voordat alle plannen gerealiseerd waren. Zijn nazaten zetten de bouw niet voort, en zo staat er alleen maar de bovenkant van de kruisvorm. 

Maar het kapelletje is van een zeldzame elegantie met zijn slanke steunberen en rijk gebeeldhouwde buitenversiering. Van binnen is het nog veel mooier, je raakt niet uitgekeken op de vele devote friezen, pilaren en beeldjes. 

Tijdens de Schotse reformatie is er nogal wat schade aangericht in het interieur, en moest het altaar worden verwijderd. In de negentiende eeuw volgde een revival: koningin Victoria bezocht Rosslyn Chapel werd er verliefd op, en van lieverlee werd die opnieuw ingewijd, echter presbyteriaans, niet Rooms Katholiek.

Newhailes House is een prestigieus buiten in de Palladische bouwstijl. Het is eeuwen in bezit geweest van de familie Dalrymple, maar op een gegeven moment was het onderhoud niet meer te op te brengen. Daarom werd het overgedragen aan The National Trust of Scotland, en vrij gebruikelijke gang van zaken. Bij het oude koetshuis serveren ze buitengewone sandwiches met tonijnsalade, die we savoureren met een frisse schotse cider. We hadden beter eerst even op het mededelingenbord kunnen kijken, want we missen helaas de enige rondleiding van ½ twee. 

Dus wandelen we maar even door het bos en de weiden rond Newhailes. Je kan niet altijd alles hebben in deze wereld. De voorkant van Newailes House lijkt erg op de achterkant. Dat klopt Want de voor- en achterkant hebben ooit stuivertje gewisseld.

We hebben even tijd over, dus gaan we ook nog even langs bij Craigmillar Castle. Dat ligt vlakbij Edinburgh, en het is een echt Middeleeuws vechtkasteel, ooit in bezit van de baronnen van Preston.

De bouwwerkzaamheden startten in de veertiende eeuw, maar er is tot in de zeventiende eeuw bijge- en verbouwd, maar dat was in de tijd van de Gilmours. 

Op een geven moment vonden die het wonen in een middeleeuws kasteel te spartaans en verlieten het, en het is nu een ruïne. Maar wel leuk om te bezoeken. En leuk om in dezelfde torenkamer te staan waar ook Mary Queen of Scots ooit verbleef.

Edinburgh is niet heel groot qua inwonertal, en er is eigenlijk ook geen hoogbouw, maar we bewegen ons door een netwerk van oude voorsteden, en elke bouwkern kent zijn eigen verkeersinfarct. Een kwestie van blijven ademen en een leuk muziekje opzetten. We zij allang blij dat het enigszins droog blijft.