Scotland the brave

Beste vrienden,  Vandaag gebruiken ons laatste Schotse ontbijt in de statige Victoriaanse ontbijtzaal van Dryburgh Abbey Hotel.  We hebben uitzicht op het riviertje de Tweed en uit de ontbijtkeuken komt vrolijk gezang. Het opgezette hertenhoofd ziet er streng op toe of iedereen zijn haggis wel helemaal heeft opgegeten. Er resten nog een paar programmapuntjes voor dat de reis er weer op zit. Eerst rijden we naar Kelso, waar we, jawel, Kelso Abbey bezoeken, midden in het centum. Van deze abdij is niet zoveel meer over, er staat alleen nog een brokstuk van de toren van de abdijkerk. Die moet best wel groot geweest zijn. De resten van de rest van de bebouwing is inmiddels opgeslokt door het stadje. Het is eind september, en de kastanjebomen laten hun rijke lading over het groene gras rollen. Hier loopt het toeristenseizoen ten einde. De oude graven dateren uit de Victoriaanse tijd en sommige hebben wat TLC nodig (tender loving care). Jedburgh Abbey ziet er wat completer uit, maar...

Beste vrienden,  We gaan zolangzamerhand weer richting Newcastle, want we willen de boot naar IJmuiden niet missen. Maar er is nog veel te bekijken en te beleven in Schotland. Vandaag bezoeken we bij Falkirk een spectaculair alternatief voor de de aloude schutsluizen van Neptune’s Staircase: een reusachtig reuzenrad voorzien van twee gondels waar je twee boten in kunt varen, eentje beneden en eentje boven. Vervolgens draait het rad een halve slag, waardoor de twee boten stuivertje wisselen. De ene boot vaart hoog verder en de ander laag. Met één boot zou de balans zoek zijn, en zou het rad onbeheerst gaan draaien. De betere rondvaart! De abdij van Melrose Abbey was in zijn glorietijd rijk en machtig. De monniken waren van oorsprong Cisterciënzers, een hele strenge en sobere orde. De moederabdij was Rievaulx in Conwall, waar we ook ooit zijn geweest. Die is in de zestiende eeuw opgedoekt door Hendrik de achtste, en tot ruïne vervallen. Melrose is een keer verwoest door invallende ...

Beste vrienden,  We hadden het al op het weerbericht gezien: deze hele zondag is er dórtadh fearthainne (pouring rain, stromende regen). Het doel van vandaag is Stirling, waar de koningen van Schotland eeuwenlang hun residentie hadden. De rit voert langs Rannoch Moor, een ruig gebied met heidevelden, kreupelhout en kleine meertjes. En met regen is het extra ruig. Het oeroude plaatsje Luss aan de oever van Loch Lomond is onder normale omstandigheden pittoresk, maar vandaag is de sfeer wat waterig. Dat weerhoudt ons niet om even op onderzoek uit te gaan. Zo is er een whisky destilleerderij, die echter geen Loch Lomond whisky produceert. Verder is er op de Victoriaanse begraafplaats een zogenaamde hogback stone te zien, een Anglo-Scandinavisch grafmonument uit de 11e eeuw in de vorm van een Viking longhouse. Dat is hoogst mysterieus, want in Scaninavië komen ze helemaal niet voor. In Stirling aangekomen blijkt dat parkeren bij Stirling Castle niet mogelijk is, maar dat er wel een...

Beste vrienden, Ons huisje ligt vlakbij Fort William, dat zo heet omdat William III er eind zestiende eeuw een fort li e t bouwen om de Schotten een beetje in toom te houden. De schotten noemen het An Gearasdan (garnizoen). Op geregelde tijden horen we vanuit ons huisje de stoomlocomotief van de Harry Potter trein puffen, één van de stations op de route moet hier vlakbij liggen.  De electrische douche installaties in de UK zijn vrij uniek, we hebben ze in ieder geval nog nergens anders gezien. Na het ontbijt (toast met kaas en sinaasappelsap) bezoeken we het kasteel van Inverlochy dat aan het noordelijkste puntje van Loch Lynnhe ligt. Net als Urquhart Castle (aan Loch Ness) ligt het aan de Great Glen, de aaneenschakeling van meren (en sluizen) die Inverness verbindt met de zee in het westen. Inverlochy is een tegenwoordig een ruïne, en helaas bovendien momenteel niet toegankelijk wegens afbrokkelend metselwerk. Maar we mogen wel wat plaatjes schieten. Glen Nevis is de vallei van h...