Newcastle - IJmuiden

Beste vrienden, 

Vandaag gebruiken ons laatste Schotse ontbijt in de statige Victoriaanse ontbijtzaal van Dryburgh Abbey Hotel. 

We hebben uitzicht op het riviertje de Tweed en uit de ontbijtkeuken komt vrolijk gezang. Het opgezette hertenhoofd ziet er streng op toe of iedereen zijn haggis wel helemaal heeft opgegeten.

Er resten nog een paar programmapuntjes voor dat de reis er weer op zit. Eerst rijden we naar Kelso, waar we, jawel, Kelso Abbey bezoeken, midden in het centum. Van deze abdij is niet zoveel meer over, er staat alleen nog een brokstuk van de toren van de abdijkerk. Die moet best wel groot geweest zijn. De resten van de rest van de bebouwing is inmiddels opgeslokt door het stadje.

Het is eind september, en de kastanjebomen laten hun rijke lading over het groene gras rollen. Hier loopt het toeristenseizoen ten einde. De oude graven dateren uit de Victoriaanse tijd en sommige hebben wat TLC nodig (tender loving care).

Jedburgh Abbey ziet er wat completer uit, maar is ook een ruïne. De Schotse koningen lieten in de dertiende en veertiende eeuw in dit gebied, liggend aan de Engelse grens, vele kloosters bouwen, om te laten zien hoe machtig en rijk ze waren. Tevens was de bedoeling dat de monniken dagelijks baden voor hun zieleheil. De Engelsen vielen periodiek binnen en vernielden de boel dan grondig.

De abdijkerk van Jedburgh is nog steeds van een aantrekkelijk elegantie. De bouw heeft 120 jaar geduurd, en je kan zien dat de onderkant ronde romaanse bogen heeft, en hogerop zie je de gotische spitsbogen die op een gegeven moment in de mode kwamen.

De kloostertuin is er ook nog en er groeien allerlei kruiden en medicinale planten. Dat doet mij denken aan het prachtige lied van Drs P over een monnik in een kloosterhof:

Tussen eeuwenoude muren

Waar de schoonheid bloeit en geurt
Waar men 't fluisteren der uren
Bijna lijfelijk bespeurt
In de laatste zonnestralen
Roept het klokje mij naar 't lof
Doch ik wil nog even dralen
In mijn stille kloosterhof

Daar u hier nu toch bent, nodig ik u gaarne uit

Om mijn vele bloemen en mijn plantjes te bekijken
Roomse kervel, Engelgras en Benedictus-kruid
Staan er prachtig bij zoals u ziet

Bij die Paternoster-boom ziet u de Papenschoen

Kandelaartje, Monnikskap en Rozenkransje prijken
Mijtertje en Slofje, die het ook uitstekend doen
En allicht ontbreekt het Kaarsje niet

Jammerlijk genoeg schiet ook het onkruid welig op

Afgodskruid en Judaspenning zijn niet uit te roeien
Heksenkrans en Tovernoot, Alruin en Duivelskop
Wist ik maar vanwaar dat ontuig kwam

Addertong, Menistenzusje, Galgenjong, Kalvijn

Zouden in een kloostertuin niet mogen kunnen groeien
Weet u dat hier Vrouwenharen voorgekomen zijn
Zelfs een Scharrel en een Tripmadam

Maar ik moet u nu verlaten

Dadelijk begint het lof
Anders kon ik blijven praten
Want er is voldoende stof
Dat verklaart waarom ik lieden
Gaarne in mijn tuin ontvang
Mocht u nog wat willen wieden
Gaat u dan gerust uw gang

We rijden door het glooiende landschap van de Scottish Borders, steken de grens over en tuffen verder door het glooienden landschap van Northumberland.

Nabij Newcastle volgen we de grote borden richting de ferry, en schepen ons ruim op tijd in voor de boot naar IJmuiden. Maar tevoren gooien we onze tank nog even vol met peperdure diesel: £1.98,9, dat is omgerekend €2,31, dus ht valt relatief nog mee. Het zal wel weer even wennen worden om rechts te rijden. Maar uiteindelijk is dat voor ons toch het simpelste. 

Beste vrienden, dank voor het volgen van dit blog, en houd rekening met een eventuele nabrander.