Het treintje van Harry Potter

Beste vrienden, 

De reis van vandaag voert naar het plaatsje Banavie, nabij Fort William. We hebben er een huisje gehuurd voor een paar dagen.  Over land vanaf Plockton is het een hele flinke rit, vandaar dat we een shortcut nemen via het eiland Sky. 

We nemen aldaar bij Armadale de ferry naar Mallaig en sparen zodoende veel tijd uit. Onderweg staat op het autodek gedurende de hele overtocht een autoalarm te loeien. Het is namelijk tamelijk tikkerig weer. Even voorbij de de afrit van de ferry ligt het dorp Morar, waar we onze blik even over de mooie witte stranden kunnen laten dwalen.

Het Glenfinnan spoorviaduct overbrugt het dal van het riviertje de Finnan en is wereldberoemd vanwege het optreden in de Harry Potter films. Iedereen vanover de hele wereld wil het treintje over het viaduct zien rijden. Het nabije parkeerterrein is dan ook erg druk, maar toch vinden we  een plekje. De buren vertrekken net, en drukken ons hun parkeerkaartje in de hand. Geldig tot 22:00 uur. Dankubeleeft!

De voettocht naar het viewpoint is nat en drassig, en aldaar gearriveerd moeten we wat geduld oefenen voor het grote moment. Er komt wel snel een trein langs, maar dat is een moderne diesel, een soort Treintje Fop dus.

Dan horen we vanuit de verte het gepuf van een stoomlocomotief, en weldra rijdt de Harry Potter trein glorieus over het viaduct. Speciaal voor de honderden adepten die op het drassige viewpoint in de regen hebben staan wachten, geeft de stoomfluit een lang en krachtig saluut, dat beantwoord wordt door enthousiast applaus.

Het dorp Banavie is bekend vanwege Neptune’s Staircase. Die bestaat uit een achttal locks (sluizen) in het Caladonian Canal, die tezamen maar liefs 55 meter hoogteverschil overbruggen. Ze zijn geopend in 1822. Het kanaal loopt van Inverness aan de andere kust naar Fort William aan deze kust, waarbij handig gebruik is gemaakt van de loch’s Lochy, Oich, Ness en Dochfour. Een transfer per boot over Neptune’s Staircase duurt zo’n anderhalf uur.

In Banavie, vlakbij de locks, vinden we ons huisje ‘Taormina’ dat van alle gemakken is voorzien. De sleutel zit in een kluisje aan de muur, waarvan we de code per mail hebben ontvangen. Er zijn mensen die hun kostbare Bugatti in de huiskamer parkeren. Onze blauwe schicht staat evenwel buiten, maar knus dichtbij. Nu nog even naar de COOP supermarkt, want we zijn zelfcatering vanavond.